استفاده آزمایشگاهی استونیتریل

استونیتریل یک حلال قطبی آپروتیک رایج است. در شیمی معدنی، استونیتریل به طور گسترده به عنوان لیگاند استفاده می شود و مخفف آن MeCN است. به عنوان مثال، کمپلکس استونیتریل PdCl2 (MeCN) 2 را می توان با حرارت دادن سوسپانسیون پالادیوم کلرید پلیمریزه شده در استونیتریل تهیه کرد.

استونیتریل به دلیل ثابت دی الکتریک بالا، حلال محبوبی برای ولتامتری حلقوی است. استونیتریل همچنین یک ماده خام دی اکسید کربن برای سنتز آلی است. می تواند با کلرید سیانوژن واکنش داده و مالونونیتریل را بدست آورد. استونیتریل همچنین به عنوان یک مولکول جداسازی فاز متحرک استفاده می شود و معمولاً در کروماتوگرافی ستونی و کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا مدرن تر استفاده می شود. در زمینه پزشکی هسته ای، استونیتریل برای سنتز فلورودوکسی گلوکز و سایر رادیوداروهای پوزیترون استفاده می شود. در فرآیند سنتز FDG، تبخیر استونیتریل می تواند آب موجود در سیستم واکنش را از بین ببرد. مقدار استونیتریل در سیستم واکنش تأثیر تعیین کننده ای بر کارایی سنتزی FDG و کیفیت داروها دارد. در عین حال، استونیتریل نیز به عنوان حلال و ماتریس سیستم واکنش استفاده می شود.

علاوه بر این، در بازرسی معمول کیفیت FDG، مخلوط استونیتریل: آب (به عنوان مثال، 85 درصد ? V/v) نیز به عنوان فاز متحرک برای آنالیز کروماتوگرافی لایه نازک استفاده می شود.